Taze bir yara ile kendini iyi edebilen
Kendini unutturmaya yeminli o derin yar’a
Sargı bezi mahiyetindedir ah, kucaklaşmalar…

Yar ile yara arasında zarif, incecik bir sızı
Çağlarken asırlardır kanaması süren ırmaklar gibi
Sen ‘sen’ ol, önüne geçme!
Önüne geçme;
“Akacak aşk damarda durmaz!”

İnsanın insana ettiği en büyük vahşet
Ve hâlâ onanmış bir tedavisi yok, malum ya
İçerde bir yerde o fevkalade, c a n k e s i ğ i…

Özgür Gümüşsoy