Ali’yi ünlerdi anası durmadan
Hep yarım kalırdı oyunumuz
Şikâyetçiydik akıp giden zamandan
Bükülürdü boynumuz

Mahallemiz temizdi
İnsanları durmaz çalışır
Ali’yi anası döverdi
Ona herkes acır

Saklambaç oyununa doymazdık
O ağaç senin, bu köşe benim
Sonra “birdir bir” der atlardık
Artık geçti o günlerim Bayramlarda elbiselerim
Pırıl pırıl olurdu
El öpünce ceplerim
Şeker ile dolurdu
Şimdi ne Ali var, ne anası
Geçen günlerimiz bir masaldı
Değişti yaşamanın manası
Hatıralar Kafdağı’nda kaldı.

Oyhan Hasan BILDIRKİ