‘‘Yatcaz kalkcaz!’’
‘‘Yatcaz kalkcaz!’’
‘’Sana kavuşcam!’’ derdi.

Şimdi uykularımı kimler nereye kaçırmış?
Kim nerde, kimlerin uykusuna yâren?
Soran, bilen, gören, duyan yok!
Gecelerim sabaha kadar kanıyor.
Kan ağlayıp
Kan ağırlıyorum yüreğimde.

Saçlarında uyuduğum,
Tenindeki toprakta uyandığım kadın;
Senden sonra nasıl düşmüşüm ki hiç kalkamadım ben.

Dilimde sürekli aynı şey,
‘‘Yatcaz kalkcaz!’’
‘‘Yatcaz kalkcaz!’’

Aynaya her baktığımda gözlerimde seni görüyorum hâlâ.
Ve açılıyor gözbebeklerimdeki soğuk kundaklarım…

Kavuşamayız belki seninle bir daha ama
Çınlıyor mudur ki kulakların?