HAYAT
Bir yaşam öyküsüne katlanılamayacak kadar
uzun!
Bir
gülümseyişe,
bir kıpırdanışa,
bir dokunuşa
vakit ayıramayacak
kadar
kısa!

Hayat

Gerçekleri sırtlayıp
taşıyamayacak
kadar
ağır.
Bir kuşun kanadına konup ta
ona bile
hissettirmeden
uçabilecek kadar
hafif!

Hayat

Her
anını
dibine kadar yaşamaya
çalışmak için nefes nefese
koşturmayı

göze alacak kadar
dolu,
Bütün yaşadıklarının
sadece bir
hayal olduklarını hissettirecek kadar
boş!

Hayat

Koskoca
ömürde
“bir yalnız gün daha
nasıl geçecek,
şu saatler nasıl
bitecek“
diye şikayet edebilecek kadar
muamma!
Göz açıp
kapayıncaya kadar
geçen sürede
nihayete erebilecek kadar da
basit!

Hayat

Kendini oluşturan
her büyüyü,
her cazibeyi,
her
rengi,
yürekleri hoplatacak,
kanlarımızı kaynatacak
kadar
parlak
ve güzel!
Gözlerimizi acılarla,
hüzünlerle,
ayrılıklarla,
ölümlerle

buluşturduğumuzda,
sadece iki renk!
Gri ve siyah!

Hayat

Her
anını tuvallere, yazılara, şiirlere, gösterilere döküp
sergileyebileceğin
kadar
sanat!
Tek bir uyanışta,
görevinin
tek bir oyundan
ibaret
tek bir rol olduğunu
fark edebileceğin kadar da
kısır
ve monoton!

Hayat

Senin tek bir “evet” inle
başkalarına
bölüştürüp sunabileceğin,
nefes alıp verişlerinle
“paylaştırabileceğin”
kadar
hayret verici ve cömert!

Tek bir “hayır” ınla
herşeyi
mahvedebileceğin,
yok edebileceğin kadar da
cimri ve densiz!

Hayat

Gerçek
yaşam öykülerine
katlanabilecek gücü bulup,
bulaştırıp, daha da
büyüğünü
oluşturabilecek kadar
heybetli ve zor,
Her şeyden vazgeçip
“yaşama
veda etmeyi isteyecek” kadar da
güçsüz ve zayıf!

Hayat

Sevmeyi
bilecek, bilmiyorsa öğrenecek
tadacak, sunacak, paylaşacak
..ve
böyle sevgilerle, bütün sevgileri
çoğaltabilecek kadar
anlam’lı…

Nefreti seçip, sıçratmak,
sıçrattıkça da o pisliğe
bulaşacak
kadar
anlam’sız…

Hayat

Gerçek yaşam öykülerine
katlanmaya değecek kadar
“Yaşanmaya değer”
Hayat;
onu
kısaltmanın haksızlık olduğunu anlatacak kadar öğretici,
Bir daha
bulunmayacak,
yaşanmayacak
kadar “tek”…

Hayat

Sadece
senin
dilediğin kadar
uzun!
Sadece
Senin dilediğin kadar
kısa!