Bir kukla kendini astı,
ustasının parmaklarında ipi..
canlıydı,
kuklanın cesedi…
kuşların, şapkasına yuva yaptığı
korkuluklar gördü..
korkuluk kuklası,
ölüm korkusumuydu..

hayatının pamukipliği çürüdü..
son kuklasıydı ölümlü..
ölümün kuklasını yaptı,
ölümü kuklası yaptı..

Kenan Soyalp