Sen sevmeyi bilirmisin? yüreğini ısıtan o yumuşacık. seni sarmalayan sevgiyi.
hani bir çocuğun uykulu gözlerle sana kollarını açıp kucağına alman
için bakan gözlerindeki sevgiyi.
hani günler sonra gördüğün sevgilinin gözündeki ışıltıyı
sevgiyi okumayı bilir misin
sessizce sadece gözlerden..
ya da hissetmeyi sadece teninden.
bazen kelimeler gereklidir tarifler için. bazense yetersiz.
sana bir yemek tarif etsem. her detayıyla. tadını katan nedir o
yemeğin bilir misin.
neden hiç anneninkine benzemez yediğin o yemeğin tadı.
içine kendini katmıştır da ondan.
tarif değildir bu. kelimeler yetmez onu anlatmaya.
işte bazen böyle hissedersin sevgiyi kelimeler olmadan.
yada böyle hissettirsin kelimeleri kullanmadan.
sadece kendini katarsın. bakışlarınla yaşatırsın…
teninle tattırırsın sevdiğini.
Neden hiç sordun mu kendine kimse “o” gibi değil. ya da kimse “o”nun
gibi sarılmıyor sana.
kimi var uyurken dokunmamak için kaçarsın yatağın içinde bir o yana
bir bu yana. kimi var. sokulmak istersin daha da sanki bir puzzle’ın
iki parçası gibi tamam olmak onunla.
ya sevişirken hissettiklerin?
hatta sevişmeyi hayal ederken onunla hissedebildiklerin.
sırf onu görmek. onunla olmak adına yaptıklarınla
“özel” olduğunu anlatmak ona. ya da onun sana
sen sevmeyi bilir misin. ya da sevdiğini hissettirmeyi.
hissedebilir misin kelimeler olmadan sevgiyi..
söylendiğinde inanmadığın sevgidense. söylemese de bildiğin sevgiyi ara.
bulduğunda kaçırmamak için uğraşma. nasılsa bir gün eğer bakmazsa
sana öyle. o zaman gitmiş olur geldiği gibi kendiliğinden.
sadece hisset. yaşa ve keyfini çıkar. mutluluğunu hisset bu sevginin.