Sus gönlüm. Çok dile getirme. Sen dile getirdikçe gönlün daha da
coşuyor, daha meraklanıyor ve beklemek daha da zorlaşıyor.

Sus
gönlüm. Çok laf etme. Az söyle ki işimiz olgunlaşsın. Az söyle ki Hakka
karşı yanlış kelam çıkmasın.

Sus gönlüm. Bir elif miktarı sus. Az
kaldı bahara. Dayan gönlüm. Denizin içinde meydana gelen görünmeyen
dalgalar gibi yüreğin biliyorum. Beklemekten başka çare olsaydı, seni
durdurmazdım… İnan bana… Ama yok. Başka çare yok. Unutma ki ilaç
bile beklemeden tesir etmez, çiçek bile vakti gelmeden önce açmaz…

Sus
gönlüm. Bu kışın bahara dönünceye kadar. Bu gece gündüz oluncaya kadar.
Uzak yollar yakınlaşıncaya kadar. Bu sıkıntının ardından ferahlık
gelinceye kadar. Ve yüzümüz vuslat gözyaşlarıyla ıslanıncaya kadar
sus…

Sus gönlüm. Seni senden daha iyi bilen Rabbinin hükmü
vuk’u buluncaya kadar. Senin nasibin sana ulaşıncaya kadar,
ulaşmayanlarınsa senin nasibin olmadığını anlayana kadar sus…

Sus
gönlüm. Onun geleceğini görünceye kadar. Acının bala dönüştüğünü
farkedinceye kadar. Onun gönlünün senin gönlüne muhabbet düğümüyle
bağlandığını görünceye kadar.

Sus gönlüm. Sebepler var edilinceye
kadar. Bahaneler oluşuncaya, birbirimizin nasibi oluncaya kadar sus.

Sus
gönlüm. Bütün bu susmalarına karşılık her şeyin hayırlısının olacağına
inanarak sus.

Sus gönlüm. Her susuşun bir cevap olsun. Her
susuşun,sabrın olsun. Her susuşun,duan olsun. İçten yakarışının adı
olsun, susuşun. Bekleyişinin, umut edişinin, inancının, sevdiğinin
vurgusu olsun, susuşun…